Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

ΚΑΛΌ ΤΑΞΊΔΙ ΑΓΓΕΛΟΎΔΙ

















ΚΑΛΌ ΤΑΞΊΔΙ ΑΓΓΕΛΟΎΔΙ
Θεριό φριχτό ο άνθρωπος
σαν το πικρό τραγούδι
πιο ζώο θα το έκανε
σ' αυτό το Αγγελούδι

Να τ' αφαιρέσει την ζωή
και μάλιστα πατέρας
κάτι που δεν θα έκανε
το πιο μεγάλο τέρας

Μήπως θα πρέπει όλοι μας
να αναλογιστούμε
βάσεις να ξαναβάλουμε
να προβληματιστούμε

Γίναμε όλοι δυνατοί
και σπάσαμε το νήμα
χάσαμε πια την πίστη μας
για ηδονή και χρήμα

Τι έφταιξε τι του' κανε
αυτό το Αγγελούδι
δεν πρόλαβε να δει χαρά
ν' ανθίσει σαν λουλούδι

Ειρήνη να' χει στην ψυχή
Θεού πατέρα χάδι
οι Άγγελοι να το κοιτούν
με πόθο και αγάπη 6-5-2015
Αφιερωμένο στο μικρό Αγγελούδι
που χάθηκε άδικα σ' αυτό τον
φριχτό κόσμο που ζούμε,
με την ελπίδα ότι δεν θα ξαναδούμε
κάτι παρόμοιο, γι, αυτό ας
παραδειγματιστούμε.

ΜΈΛΙ ΈΣΤΑΖΕΣ

















Εκεί που πήγες μακρυά
πάντα καλά να είσαι
κι ας ξέχασες μια αγάπη
που σού' δινε πολύ χαρά
σου έπινε το δάκρυ.
Θυμάμαι κείνο το κενό
που είχε η ψυχή σου
πόνο πίκρα και σπαραγμό
έδερνε τη ζωή σου.
Να αναπνεύσεις δεν μπορείς
μου έλεγες θλιμμένα
κι όλα ότι τα συγχωρείς
κι αυτό χάρη σε μένα.
Θυμάμαι που μου έταζες
πάντα θα μ' αγαπάς
και όλη μέλι έσταζες
κι ότι αλλού δεν πας.
Μα όσο περνούσε ο καιρός
χανόταν και ο πόνος
και στη ψυχή μου χαλασμός
παντέρημος και μόνος.
Σαν συννεφάκι έφυγες
που παίρνει το αγέρι
έφυγες και με έσβησες
για πάντα από ταίρι.
Δίχως να πεις μήτε να γεια
έπαψα πια να σ' αγαπώ
δίχως μια κρύα αγκαλιά
έτσι για ευχαριστώ.
Μα δεν πειράζει Άγγελε μου
είμαι συνηθισμένος
αγάπη πάντα να κερνώ
και να' μαι πικραμένος.
Ίσως γιατί να δίνομαι
ολόψυχα με πάθος
και στεναγμό να ντύνομαι
στη θλίψη και βάθος.
Παρ' όλα αυτά δεν σε μισώ
θέλω να μου προσέχεις
τον όμορφο σου εαυτό
θεού χαρά να έχεις.
Κράτα εκείνο το μικρό
που το' χεις στο βιβλίο
κείνο το τριαντάφυλλο
και ξέχνα κάθε κρύο.
Κι ότι κι αν πάθεις στη ζωή
ξέρεις που θα χτυπήσεις
η πόρτα θα' ναι ανοιχτή
να σε καλωσορίσει
δίχως μια λέξη να σου πει
δίχως να σε ρωτήσει.
Θέλει μεγάλο κουράγιο
για να συγχωρήσεις κάποιον
τόσο μεγάλο που πρέπει
να πνίξεις όλους
τους εγωισμούς σου
και τις αποτυχίες του άλλου
να τις κάνεις δικούς σου.
3-5-2015




ΌΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΩ
















Όσο κι αν πω σ' αγάπησα
δεν φθάνει να γεμίσει
η θάλασσα αστέρια
και να τα μαγνητίσει

Όσο κι αν πω σε λάτρεψα
δεν φθάνει το φεγγάρι
να λάμψει με πανσέληνο
τα πέρατα του Άρη


Κι όμως εσύ τι έκανες
για μένα σε ρωτάω
με πλήγωνες με ξέκανες
και τη ψυχή μου πέθαινες
για ένα αγαπάω
κι όμως εσύ τι έκανες
εσένανε ρωτάω

Όσο κι αν πω σε πόνεσα
δεν φθάνει να γεμίσει
όλη η πλάση με νερό
τους κάμπους για να ντύσει

Όσο κι αν πω σε πίστεψα
δεν φθάνει κάνα χέρι
να αγκαλιάσει τα βουνά
κοντά του να τα φέρει





ΆΔΕΙΑ ΤΑ ΦΎΛΛΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΆΣ ΜΟΥ













Άδεια τα φύλλα της καρδιάς μου
τα πούλουδα πεσμένα
σκόρπισες πια τα όνειρά μου
που έκανα για σένα


Και που να βρω παρηγοριά
που στέρεψε το δάκρυ
κι όλη η δική μου η χαρά
έγινε τώρα πάθη

Και που να βρω παρηγοριά
τα βλέφαρα δεν κλείνουν
και δεν περνάει μια νυχτιά
οι πόνοι να μ' αφήνουν

Άδεια τα φύλλα της καρδιάς μου
τα πέταλα καμένα
έσβησες πια τα όνειρα μου
και μου' φερες την έννοια