Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

ΜΕΣ ΤΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟ ΗΡΕΜΟ













Μες το νησί το ήρεμο
ένα απομεσήμερο
ξάφνου ήρθες κοντά μου
κι έλαμψε η καρδιά μου


Πίκρα μεγάλη με' δερνε
τα φύλλα μου τα έπαιρνε
τα φύλλα της καρδιά μου
που ήσουν μακριά μου

Στεκόμουν και αγνάντευα
τα στέκια που ελάτρευα
Βροντάδο Άνω Σύρο
κι έλεγα πως θα ζήσω


Ήταν οι σκέψεις μου ψυχρές
σαν τις ψηλές βουνοκορφές
τώρα γελάω πάλι

στη ζεστή σου αγκάλη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου