Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΣΟΥ ΡΙΓΩ
















Μπρος στο κατώφλι σου ριγώ
πονώ και σιγοσβήνω
άνοιξε λίγο να σε δω
άνοιξε σε παρακαλώ
δεν ξέρω τι θα γίνω


Θα με' βρουνε το πρωινό
γερμένο στο κατώφλι
άψυχο πια και μοναχό
σαν ξεραμένο τσόφλι


Οι χρυσαλλίδες στάζουνε
επάνω στο κορμί μου
στάζουνε και με σφάζουνε
άνοιξε μου καλή μου
θα χάσω τη ζωή μου




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου