Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

ΜΙΑ ΣΤΑΛΑ ΧΑΡΑ














Σαν το ζωγράφο που ζητά
τους πόνους του να διώξει
πιάνει πινέλο και μπογιά
μήπως και ξεσπαθώσει


Έτσι και συ μου πίκρανες
για πάντα τη ζωή μου
και δεν υπάρχει πια χαρά
μια στάλα στη ψυχή μου


Σαν το φτωχό που στέκεται
άγαλμα τον χειμώνα
κοιτά το κόσμο να' ρχεται

και του ζητά συμπόνια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου