Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

ΜΕΤΆ ΑΠΌ ΤΗΣ ΧΩΜΑΤΕΡΈΣ













Μετά από της χωματερές
την εποχή του μόχθου
για να' χουν ακριβές τιμές
στα φρούτα στα λαχανικά
δίχως να βλέπουν στοργικά
την φτώχεια τους αρρώστους


Και να που πάλι σήμερα
ξεσπά οργή μεγάλη
των αγροτών σαν χίμαιρα
πως έφθασαν στο χάλι

Να μην μπορούν να ζήσουνε
όμορφα οι ανθρώποι
και άλλοι να δακρύζουνε
για τούτη την Ευρώπη

Μ' αφού ζητούν και χαλαρά
τους μετανάστες ρίξτε
κάποια Ευρωπαϊκά μυαλά
στην θάλασσα και πνίξτε

Πως να κοιτάξουν τον λαό
μετά από έξη χρόνια
που τον κατάντησαν φτωχό
ζητιάνο στην Ομόνοια











Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΛΕΣ ΠΟΛΛΑ












Όσα τραγούδια κι αν σου πω
όσα και να σου γράψω
ποτέ μου δεν θα βαρεθώ
ποτέ μου δεν θα πάψω

Να δείχνω την αγάπη μου
το πάθος μου για σένα
και να σου βγάλω απ' τη ψυχή
όλα τα περασμένα

Ξέρω ότι δεν λες πολλά
μα δίνεις τη ζωή σου
τόσο γλυκά κι απλόχερα
που νιώθω τη στοργή σου

Να μου ζεσταίνει την καρδιά
με πόθο με μαγεία
γι' αυτό και σε' χω για θεά
τη πιο γλυκιά λατρεία

Όσα τραγούδια κι αν σου πω
όσα κι αν θα σου στείλω
ποτέ μου δεν θα σ' αρνηθώ

να μη ξανά δω ήλιο

ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΠΟΣΟ Σ' ΑΓΑΠΩ














Ξέρεις το πόσο σε αγαπώ
πως σου' χω αδυναμία
χωρίς εσένα ναι δεν μπορώ
ούτε στιγμή μα ούτε λεπτό
για αυτό ποντάρεις ότι ποτέ
δεν κλείνει η ιστορία

Το αποδέχομαι λοιπόν
δεν κάνω μακριά σου
μες απ' την αγκαλιά σου
όμως αγάπα με κι εσύ
βαθιά απ' τη καρδιά σου


Ξέρεις το πόσο σε λαχταρώ
είσαι για μένα η μία
χωρίς εσένανε θα χαθώ
θα πέσω σε μαύρο μαρασμό
για αυτό ποντάρεις πως ποτέ


δεν κλείνει η ιστορία

ΞΕΝΥΧΤΗΣ ΠΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑ













Ξενύχτης πια κατάντησα
ξενύχτης και αλήτης
απ' την δική σου απονιά
που με χτυπά κατάκαρδα
και δεν μπορώ να ζήσω


Η γκαρσονιέρα μας θρηνεί
ζητάει την μορφή σου
μέχρι και το κρεβάτι μας
κλαίει για την φυγή σου


Σε ένιωθα στα δύσκολα
σε ένιωθα στο πόνο
μα συ όμως ξεπούλησες
και την καρδιά σου πούλησες
με μίσος και με φθόνο





Ο ΕΡΩΤΑΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ


















Ο έρωτας γεννήθηκε
σαν λαμπερό αστέρι
παντοτινά προικίσθηκε
να είμαστε μεις ταίρι


Να μας χωρίσουν δεν μπορούν
να σβήσουν τη χαρά μας
στο τέλος θα αποδεχθούν
το πάθος τ' ερωτά μας

Ρίζωσε και ας απορούν
γι' αυτό τον ερωτάς μας
να μας χωρίσουν δεν μπορούν
να διώξουν τ' όνειρά μας


Ο έρωτας είναι φωτιά
που δεν μπορεί να σβήσει
και η δική μας η χαρά
τώρα έχει ανθήσει




ΞΕΝΥΧΤΗΣΑ










Ξενύχτησα και βρέθηκα
πάλι στη γειτονιά σου
και σου ζητώ με καημό
άνοιξε λίγο να σε δω
να μπω στην αγκαλιά σου


Δεν με λυπάσαι που πονώ
που πίνω και μεθάω
ξέρεις το πόσο σ' αγαπώ
για χάρη σου ξεσπάω
με το ποτό τον στεναγμό
δεν νιώθεις πως σκορπάω
άνοιξε σε παρακαλώ
δεν έχω που να πάω


Ξενύχτησα και στάθηκα
μπροστά στο σκαλοπάτι
εκεί π' αγαπηθήκαμε
που τόσους όρκους είπαμε
πάψε να' χεις γινάτι





Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ










Ο έρωτας είναι
όπως την πυρκαγιά
μακρυά της κρυώνεις
και κοντά της καίγεσαι
βαθιά μες την καρδιά


Έτσι και μένα μου' καψες
για πάντα την ζωή μου
όμως δεν κάνω μακρυά
κρυώνει η ψυχή μου

Ας ήξερα τι ήθελα
με σένα που' χω μπλέξει
την μια κρυώνω και πονώ
την άλλη ψάχνω έλξη






ΞΕΠΕΡΑΣΑ ΤΑ ΟΡΙΑ
















Ξεπέρασα τα όρια
ξέρεις πως σ' αγαπώ
το πόσο σε λατρεύω
γι' αυτό και απορώ


Απορώ μα σε αγαπώ
κι ας τεντώνεις το σχοινί
δεν ξέρω τι έχω πάθει
και κάνω υπομονή


Ξεπέρασα τα όρια
πως κάνω υπομονή
φύλλο ασθενές έγινα
χωρίς να έχω πυγμή



Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΔΙΑΛΕΞΕΣ












Βάζεις φραγμό στην σχέση μας
φρένο στον ερωτά μας
και ότι κάλο μεις ζήσαμε
στο δρόμο το πετάς
και ούτε καν που σκέφτεσαι
πως σβήνεις την χαρά μας
απλά για να γινάτι σου
όλα πια τα σκορπάς


Ο δρόμος που εδιάλεξες
εσένα θα μειώσει
θα' ρθει η ώρα η στιγμή
σκληρά να μετανιώσεις
και η ψυχή σου θα πονά
γαλήνη δεν θα βρίσκεις
θα σε χτυπάει η απονιά
όπως η θεία δίκη


Μου λες ότι βαρέθηκες
πάγωσε η αγάπη
κι ότι καλό περάσαμε
στάχτη το ανεμίζεις
και ούτε καν που δέχεσαι
να βρούμε το τι φταίει
απλά σε' κανε ο εγωισμός
όλα να τα σκορπίσεις


ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΑΠΟΡΕΙΣ













Ξέρω ότι απορείς που σ' αγαπάω τόσο
και ψάχνεις για να βρεις πια είναι η αιτία
ξέρω ότι δεν μπορείς αγάπη να μου δείξεις
όμως θα προσπαθώ γιατί είσαι η μία


Που μ' άγγιξες κάθε χορδή βαθιά μες τη καρδιά μου
και έκανες μελιστάλαχτα όλα τα όνειρά μου
για αυτό και θα ελπίζω σε μια γλυκιά σου νότα
ότι θα ρθεις στη σιγαλιά να μου αλλάξεις ρώτα

Δεν θα το βάλω κάτω όσο και αν με πικράνεις
γιατί όλα τα όνειρά μου ποτέ δεν θα ξεκάνεις
θα ξεφυτρώνουν άλλα βαθιά από τη ψυχή μου
μα αξίζει να καταστραφώ για χάρη σου ζωή μου


Ξέρω ότι απορείς που σε λατρεύω τόσο
και ψάχνεις για να δεις αν έχει σημασία
ξέρω ότι δεν μπορείς και πάντα αμφιβάλεις

όμως θα προσπαθώ γιατί είσαι η μία

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ













Ο έρωτας γεννήθηκε
για σένα και για μένα
με δάκρυα προικίσθηκε
κι όμως δεν μας αρνήθηκε
δεν πήγε στα χαμένα


Ο έρωτας γεννήθηκε
να' μαστε εμείς ένα
μια ψυχή ένα αίμα
σαν σιαμαία τέκνα
χωρίς ν' υπάρχει ψέμα


Ο έρωτας γεννήθηκε
για σένα και για μένα
γι' αυτό και δεν λυπήθηκε
παντοτινά εγκρίθηκε

δεν πήγε στα χαμένα

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

ΝΎΧΤΑ ΨΥΧΡΉ














Νύχτα ψυχρή σ' αντίκρισα
νύχτα με παγωνιά
ήσουν μονάχη σκεφτική
ήσουν σε μια γωνιά.
Τα δάκρυα σου τρέχανε
και πέφτανε σταγόνες
κυλούσαν και γινότανε
ψυχρές σαν το χαλάζι.
Ήρθα κοντά σε ρώτησα
τι έχεις τι σε τρώει
δεν ήθελες παρηγοριά
δεν ήθελε συμπόνια
η μόνη λέξη ήτανε
π' ανάθεμα τα χρόνια.
Γιατί να είμαι μεγάλη
σαράντα δυο και κάτι
με άφησε μονάχη
σαν το στεγνό κανάλι
και έφυγε με άλλη.
Πήρε τη πίκρα αγκαλιά
το πόνο για παρηγοριά
κι όλο παραμιλούσε
για τη σκληρή την απονιά
τα δάκρυα τις τρέχανε
και πέφτανε σταγόνες
κυλούσαν και γινότανε
ψυχρές σαν το χαλάζι.



ΝΎΧΤΑ ΨΥΧΡΉ ΑΦΌΡΗΤΗ











Νύχτα ψυχρή αφόρητη
νύχτα συννεφιασμένη
ήρθε στα όνειρά μου
πάλι η αγαπημένη


Με κοίταζε με λύπη
σαν κάτι να της λείπει
επήγα να την αγγίξω
μα χανότανε στον ίσκιο


Νύχτα ψυχρή αφόρητη
ως πότε θα με λιώνει
να' ρχεται στα όνειρά μου

νύχτες να με σταυρώνει

ΝΎΧΤΑ ΠΉΓΑ ΤΗΣ ΧΤΎΠΗΣΑ











Νύχτα πήγα της χτύπησα
σαν το φτωχό ζητιάνο
για δείτε πως κατάντησα
για κείνη που αγάπησα
τον εαυτό μου χάνω


Της πρόσφερα το αίμα μου
απ' τη καρδιά μου όλο
κι αντί γι' αντάλλαγμα αυτή
χωρίς αιτία κι αφορμή
με πέταξε στο δρόμο


Μα δεν πειράζει ας πονώ
εγώ θα περιμένω
σαν το ζητιάνο το φτωχό
κι ας με τσακίζει ο καιρός
κι ας με περνά για ξένο


ΝΩΠΑ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΕΙΣ













Νωπά τα βάσανα της σκέψεις
ψυχρή και η καρδιά μου
αφού με άφησε απόψε
σβήσαν τα όνειρά μου


Και τριγυρίζω σαν τρελή
κλαίω παραμιλάω
και που να βρω λίγη στοργή
δεν έχω που να πάω


Νωπά τα βάσανα της σκέψεις
θλιμμένη η ψυχή μου
αφού με άφησε απόψε


ρήμαξε την ζωή μου

ΝΎΧΤΩΣΕ ΠΆΛΙ ΜΟΝΑΧΉ















Νύχτωσε πάλι μοναχή
μες η καρδιά μου κλαίει
και που να βρει την θαλπωρή
πονάει υποφέρει

Για την δική σου τη φυγή
κλαίει και το αστέρι
που το κοιτούσαμε μαζί
πιασμένοι χέρι χέρι

Νύχτωσε πάλι στην ψυχή
δεν έχω που να πάω
με ρήμαξαν οι στεναγμοί

και μέσα μου σκορπάω

ΝΥΧΤΩΣΕ ΑΠΟΨΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ










Νύχτωσε απόψε η καρδιά μου
οι τύψεις τη βαραίνουν
για τα μεγάλα τα όνειρά μου
που στεναγμοί τα δέρνουν


Δεν είχα το δικαίωμα
έτσι να τον πληγώσω
τώρα στενάζω και πονώ
απ' το σκληρό μου εαυτό
γιατί να τον προδώσω


Κλείδωσε απόψε η ψυχή μου
πια δεν μπορεί ν' ανοίξει
και πως να αλλάξω τη ζωή μου
που τύψεις με' χουν πνίξει



ΞΑΠΌΣΤΑΣΑ ΣΤΟΝ ΊΣΚΙΟ ΣΟΥ














Ξαπόστασα στον ίσκιο σου ένιωσα τη χαρά σου
ζεστάθηκα σαν το παιδί μέσα στην αγκαλιά σου
σύννεφα και αν φάνηκανε και ρίχνανε σταγόνες
η αγάπη δεν κλονίστηκε έδιωχνε τους χειμώνες

Όμως δεν άργησε να ρθει γκρίζα καταστροφή
και το δικό μας αγαπώ να πάρει η βροχή
να το σκορπά εδώ κι εκεί χωρίς ζεστή στοργή
λυπητερά σαν πλήκτρο στο ρέμα και με ροή

Ηρέμησα στα μάτια σου χάρηκα στα φιλιά σου
ένιωσα ένας πρίγκηπας μέσα στην αγκαλιά σου
χαλάζι και αν απλώθηκε και έφερε το κρύο
η αγάπη πάντα το' διωχνε μ' ένα ζεστό αντίο


ΞΑΝΘΉ ΛΙΓΝΉ ΚΑΙ ΏΡΙΜΗ
















Ξανθή λιγνή και ώριμη
με τα γαλάζια μάτια
ξέρω δεν είσαι γνώριμη
μα έκανες την καρδούλα μου
σαράντα δυο κομμάτια


Το άρωμα σου σαν περνάς
με λιώνει με πεθαίνει
όμως σαν μου χαμογελάς
νιώθω πως η ψυχούλα μου
στα ύψη ανεβαίνει

Γίνεται πούλια της νυχτιάς
να φέγγη το κορμί σου
και περιμένει άφωνη
να νιώσει τη πνοή σου


Ξανθή λιγνή τρελαίνομε
για μια σου μόνο λέξη
και σαν τ' αγέρι έρχομαι
μα όπου και αν ταξιδέψεις
έστω και με τη σκέψη