Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016













Οι στίχοι τα ποιήματα και τα τραγούδια
είναι κατοχυρωμένα και ανήκουν μονάχα
στο δημιουργό τα πνευματικά δικαιώματα..
Ο δημιουργός είναι μέλος της Ένωσης
Ελλήνων λογοτεχνών και μέλος της ΑΕΠΙ..


Εσύ που διαβάζεις ποίηση, εσύ που νομίζεις
ότι γράφεις καλά, εσύ που νομίζεις ότι γράφεις
καλή μουσική, εσύ που νομίζεις ότι γράφεις καλά
τραγούδια, εσύ που νομίζεις ότι είσαι όνομα μεγάλο,
ρίξε μια ματιά και ίσως δεις πως ένας ασήμαντος
λογοτέχνης στιχουργός ίσως γράφει μέτρια η καλά,
αλλά δεν είναι όνομα, και τότε αναρωτηθείς γιατί
τόση σαβούρα βγήκε μπροστά. τα συμπεράσματά
δικά σου φίλε αναγνώστη.



ΑΧΤΊΝΑ ΆΡΚΤΟΥ
















Θα' ρθω ένα ξημέρωμα
του τελευταίου άστρου
ας τον φεγγίτη ανοικτό
σαν μια αχτίνα του θα μπω
και μια αχτίνα άρκτου


Και θα σε πάρω αγκαλιά
την ώρα που κοιμάσαι
θα σε σκεπάσω με φιλιά
αγιάζει μη φοβάσαι

Και στ' απαλά σου τα μαλλιά
αγάπη θα κεντήσω
με χάδια και ζεστή χαρά
θα σε κορφολογήσω

Να ζήσουμε παντοτινά
όπως το παραμύθι
κι όλη του πλάσ' η ξαστεριά
ποτέ της να μη σβήσει





Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

ΌΤΑΝ ΣΕ' ΧΑ ΔΙΚΙΆ ΜΟΥ












Νέα σελίδα έφτιαξες
για νέα ιστορία
και μου ματώνεις τη ψυχή
με τη φωτογραφία


Αυτή που μ' άρεσε πολύ
που είχα συντροφιά μου
και τη κοιτούσα με στοργή
όταν σε' χα δικιά μου

Αυτή που μου ξεσήκωνε
όλα τα κύτταρα μου
την ομορφιά σου τύπωνε
βαθιά μες τη καρδιά μου


Νέα σελίδα έκανες
για νέα πια πορεία
και μου πληγώνεις τη ψυχή
με τη φωτογραφία




ΞΕΧΑΣΕΣ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ
















Ξέχασες την πανσέληνο
το φωτεινό αστέρι
που το κοιτούσαμε μαζί
κείνο το καλοκαίρι


Τώρα τα βλέπω μόνη μου
και βαριαναστενάζω
είναι φριχτοί οι πόνοι μου
που κλαίω και σπαράζω

Το βλέπω και παρακαλώ
και πάλι να γυρίσεις
γιατί μονάχη δεν μπορώ
αγάπη να μου δείξεις


Ξέχασες την ανεμελιά
που ζούσαμε μ' αγάπη
κάτω από την αστροφεγγιά

χωρίς τριγμούς και λάθη

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

ΟΙ ΗΛΙΑΧΤΙΔΕΣ ΧΡΩΜΑΤΙΖΟΥΝ












Οι ηλιαχτίδες χρωματίζουν
στην άμμο το κορμί σου
και σαν τα μάτια σ' αντικρίζουν
θαμπώνουνε και ραγίζουν
γι' ένα καυτό φιλί σου


Τέτοιο κορμί ανάρπαστο
με' χει κάνει ανάστατο
κοχλάζω από το πόθο
πόσο το θέλω πόσο

Τέτοιο κορμάκι φλογερό
μου' χει πάρει το μυαλό
το θέλω απεγνωσμένα
πονώ που το λαχταρώ


Οι ηλιαχτίδες χρωματίζουν
τα καστανά σου μάτια
το είναι αρωματίζουν
σκορπούν ευωδιά ραγίζουν
γι' ένα γλυκό φιλί σου


Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

ΞΕΦΎΛΛΙΣΑ ΤΑ ΝΙΆΤΑ ΜΟΥ
















Ξεφύλλισα τα νιάτα μου
να δω τ' έχω κερδίσει
κυματιστά στη στράτα μου
σ' αυτό το μετερίζι


Μόνο φουρτούνες και φθορά
ήτανε η ζωή μου
κι όλα τα χρόνια μια σκουριά
π' έλιωνε το κορμί μου

Όσο και αν προσπάθησα
καλό πάντα να κάνω
τι ένιωσα τι κράτησα
με έκαιγαν κι από πάνω


Ξεφύλλισα τα νιάτα μου
και μοιάζουν σαν ταινία
που παίδεψε τη στράτα μου

με πόνο κι αδικία

ΚΆΠΟΤΕ ΛΈΓΑΝ ΟΙ ΣΟΦΟΊ













Κάποτε λέγαν οι σοφοί
φασούλι το φασούλι
γεμίζει το σακούλι
ήταν σοφοί μα και σωστοί


Σήμερα φόρους βάζουνε
οι τράπεζες στους τόκους
τον κόσμο ξεκληρίζουνε
με τεχνικούς πια τρόπους

Μα γιατί τόκο ομιλώ
αφού τον μηδενήσαν
και μ' ένα νέο πια ρυθμό
όλους μας αφανίσαν

Και που θα πάει όλο αυτό
με τις συναλλαγές
αφού το χρήμα το ζεστό
μπήκε πια σε στοές











ΘΑ ΓΡΆΨΩ ΈΝΑ ΤΡΑΓΟΎΔΙ
















Θα γράψω ένα τραγούδι
και θα το τραγουδήσω
δεν άξιζες να σ' αγαπώ
για σένα να καρδιοχτυπώ
γι' αυτό και θα σε σβήσω

Απ' την καρδιά και το μυαλό
τελείωσες πια για μένα
κι ότι παλιό και λυπηρό
στα παραπεταμένα

Νέα αρχίζω πια ζωή
θα κάνω ότι θέλω
κι απ' τη δική σου την οργή
ξέφυγα πια σου λέω

Θα γράψω ένα τραγούδι
και θα το τραγουδήσω
δεν άξιζες να σε πονώ
και να σηκώνω το σταυρό
πια θα σε λησμονήσω




Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

ΧΑΡΑΜΑΤΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑ

















Χαράματα ξεκίνησα
να' ρθω να σ' ανταμώσω
κι όλη της γης την ευωδιά
στα χέρια να στη δώσω

Μη με καρφώσεις και εσύ
με κοφτερή λεπίδα
γιατί η καρδιά θ' αιμορραγεί
θα χάσει την ελπίδα

Μη με σταυρώσεις και εσύ
μοναδική μ' αγάπη
γιατί τ' αίμα θα σκορπιστεί
καυτό όπως το δάκρυ

Χαράματα ξεκίνησα
άνοιξη να σε ντύσω
κι όλα τα αγριολούλουδα
στα πόδια σου ν' αφήσω

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

ΞΈΡΩ ΟΤΙ ΜΕ ΒΑΡΈΘΗΚΕΣ





Ξέρω ότι με βαρέθηκες
με άλλη αγάπη δέθηκες
κι όμως θα συνεχίσω
να σε προβληματίζω


Τα άστρα δεν γιατρεύονται
όσο κι αν προσπαθούν
στο τέλος θα σβηστούν
θρύψαλα μαύρα γίνονται
που παίρνει το αγέρι
και τα σκορπά σε μέλη
ώσπου να ξεχαστούν


Το ξέρω ότι μπερδεύτηκες
με άλλη αγάπη μπλέχτηκες
κι όμως θα ζεις με τύψεις

και πίσω θα γυρίσεις

ΛΆΜΠΕΙΣ ΌΠΩΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ






















Λάμπεις όπως τον ουρανό
τ' άστρα και το φεγγάρι
και διώχνεις κάθε καημό
κάνεις το δύσκολο απλό
με του Θεού τη χάρη


Γι' αυτό πως να μην σε ποθώ
πως να μην λέω σ' αγαπώ
αφού σε' χω καμάρι
όλη η ζωή μου είσαι συ
αστροφεγγιά μου φωτεινή
πως να κοιτάξω άλλη


Λάμπεις όπως τον ουρανό
την πούλια τα φεγγάρι
και φέρνεις ότι χαρωπό
σαν σταλακτίτη μαγικό
με του χριστού τη χάρη