Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

ΟΔΟΣ ΚΑΙ ΛΕΩΦΟΡΟΣ
















Στο στέκι που ανθούσε
μία μεγάλη σχέση
από έρωτα και έλξη
ερήμωσε κάποια βραδιά
λίγο προτού να φέξει


Εκείνος πήρε την οδό
βαθιά τη λεωφόρο
και τρέχει όπως το τρελό
και διαλαλεί τον πόνο

Εκείνη ψάχνει θαλπωρή
κλαίει για τα χαμένα
που γίνανε όλα στη στιγμή
σαν των ματιών το βλέμμα


Στο στέκι που ανθούσε
τώρα βγήκαν αγκάθια
έσβησαν πια τα χνάρια
ήταν απάνθρωπη στιγμή

που σκόρπισε σκοτάδια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου