Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

ΌΤΑΝ ΑΛΛΆΖΕΙ Η ΕΠΟΧΉ













Όταν αλλάζει η εποχή
και τραγουδούν τ' αστέρια
το καλοκαίρι ανατέλλει
και εγώ το μόνο που με μέλλει
να σε κρατώ αγάπη μου
μέσα στα δυο μου χέρια.
Μα εσύ άλαφροπάτητα
χάνεσαι σαν φεγγάρι
και ψάχνω ασταμάτητα
πονώ λέω πως χάθηκα
απ' τη δική σου αγάπη.
Και παίρνω μόνος θάλασσες
ακρογιαλιές βραχάκια
για το κενό που άφησες
δίχως να ξέρω αν δάκρυσες
ρωτώ τα καβουράκια.
Θα με περνούνε για τρελό
μα εμένα δεν με νοιάζει
τόσο πολύ που σ' αγαπώ
μέσα μου σε' χω σαν σταυρό
πάθος μου και μαράζι.
Και ένα κοράλλι ρώτησα
μήπως αυτό σε είδε
και κείνο μου απάντησε
κι όπως χανόταν δάκρυσε
δεν ξέρει που να πήγες.
Εδώ και αρκετό καιρό
ζητά την μυρουδιά σου
σαν το αλάτι το νερό
που θέλει να' ναι δροσερό
ψάχνει την αγκαλιά σου.
Σεργιάνισα στον ουρανό
μίλησα με Αγγέλοι
τους είπα πόσο σ' αγαπώ
και πως μια μέρα αν δεν σε βρω
να μην με λεν Βαγγέλη
και κείνη μου απάντησαν
και ο θεός το θέλει.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου