Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

ΣΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
















Σαν βλέπω την ανατολή
έτσι αργά να φέγγει
τον ήλιο ν' ακτινοβολεί
πάλι με πιάνει σκέψη

Και πάλι μια μέρα ήρθε
γιατί να ξημερώσει
τι έγινε πια που πήγε
θέλει να με σκοτώσει

Ξύπνησα σαν ξημέρωσε
μ' είχε αφήσει μόνη
γιατί ποτέ δεν ένιωσε
πως λιώνω απ' τις πόνοι

Τις πόνοι που προκάλεσε
βαθιά μες τη ψυχή μου
με τσάκισε με διάλυσε
ρήμαξε τη ζωή μου


Σαν βλέπω την ανατολή
σβήνω βαριανασαίνω
ήταν ψυχή αμαρτωλή

όμως εγώ τον θέλω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου