Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

ΣΟΥΡΟΥΠΩΣΕ













Σουρούπωσε και μοναχή
στη κάμαρη μου μόνη
έξω πέφτει ψηλή βροχή
κι εγώ ζω με τις πόνοι


Κοιτώ από το παράθυρο
τα μάτια μου δακρύζουν
μέχρι το τζάμι τ' άψυχο
οι σκέψεις το ραγίζουν

Ότι είχα πια το' χασα
είν' η ζωή μου άδεια
ότι ποθούσα το' καψα
δεν μείναν ούτε χνάρια


Ξημέρωσε και σκέφτομαι
στο παραθύρι δίπλα
τα μάτια μου δεν κλείνουνε

απ' τη μεγάλη πίκρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου