Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΧΤΥΠΗΣΕ












Ο έρωτας με χτύπησε σα να' ταν άσπρο βόλι
και το κορμί μου ρίγησε όπως το περιβόλι
που βγάζει αγριολούλουδα ψηλά και χρωματιστά
και έχουνε ωραία πούλουδα της ίρις λαμπερά


Ο στεναγμός του πόνου με πυροβολεί
αφού μου απέτρεψε κάθε ηλιαχτίδα
και η ζωή μου τώρα πια ακροβατεί
με μαραμένα πέταλα χωρίς ελπίδα


Τώρα η δροσιά πια χάθηκε όπως και ο σφυγμός
και λιώνω που με άφησε μονάχη μου χωρίς φως
σταμάτησαν πια οι παλμοί και τα όμορφα χτυποκάρδια

                τώρα αισάνομαι κενή που είναι η ζωή μου άδεια 

ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ ΑΣΤΕΡΙ
















Πάρε το δάκρυ μου αστέρι
και κάνε το αγάπη
να σταματήσει ο καημός
να δω κι εγώ λιγάκι φως
απ' τα πολλά μου πάθη

Εσύ που φέγγεις κει ψηλά
και βλέπεις κάθε πόνο
έφυγε και με άφησε
στην θλίψη μου να λιώνω
ας ήτανε να ξαναρθεί
να πάψω να ματώνω

Πάρε το δάκρυ μου αστέρι
και κάνε το ελπίδα
να σταματήσει ο στεναγμός
να δω κι εγώ λιγάκι φως

μες απ' τη καταιγίδα











ΟΛΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΘΑ ΤΑ ΠΩ














Όλα για σένα θα τα πω
τίποτα δεν θ' αφήσω
μα όσο και αν προσπαθώ
μονάχη πως θα ζήσω


Σου' δωσα τη καρδούλα μου
κι αντί να τη προσέχεις
τώρα κατάματα μου λες
άλλη αγάπη έχεις

Πως να ξεχάσω τώρα πια
τις τόσες αναμνήσεις
μου πήρες όλη τη χαρά
κι αλλού πας για να ζήσης


Οι υποσχέσεις που' δινες
γίναν αποκαΐδια
κάρβουνα στάχτη και καπνός
μόνο για τα σκουπίδια



Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ












Σκέφτηκα πια να αλλάξω
τον έρωτα τη στοργή
για πάντα να τους πετάξω
κι αλλού να πάω να ψάξω
για αληθινή ζωή


Προσχήματα με σχήματα
παιχνίδια και σκιρτήματα
όλα είναι ψεύτικα


Σκέφτηκα κείνα τα παλιά
τα χρόνια τα ωραία
όλα ήταν αυθεντικά
τίμια και πολύ αγνά

σαν τ' ουρανού τη θέα

ΣΟΥ ΕΔΩΣΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΡΓΗ
















Σ' έδωσα χρόνο και στοργή
εσύ ν' αποφασίσεις
και την κατάλληλη στιγμή
σελίδα να γυρίσεις


Αν μ' αγαπάς πραγματικά
μείνε εδώ μαζί μου
αλλιώς σκοτώνεις μια καρδιά
μαζί και την πνοή μου

Που σου' δωσε απλόχερα
ότι έχει απομείνει
μέχρι και τα χειρότερα
τα έπνιγε με δίνη


Σ' έδωσα χρόνο και στοργή
μήπως αλλάξεις γνώμη
αν όμως είμαι αφορμή

τότε ζητώ συγνώμη

ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙΣ














Μ' έκανες υποχείριο
στα δάχτυλα με παίζεις
όποτε θέλεις έρχεσαι
όποτε θέλεις φεύγεις


Μα μένα η καρδούλα μου
χτυπάει δυνατά
και σε ζητά αγιάτρευτα
πάλι να ρθεις ξανά

Ψάχνει να βρει διέξοδο
για να σε συναντήσει
το πάθος της το φλογερό
και πάλι να της σβήσεις


Δεν έχω νου για τίποτα
όλα τα' χω ξεχάσει
και περιμένω την στιγμή
το φως που θα ανάψει


ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ















Τα μάτια μου στα μάτια σου διαβάζουν την αγάπη
νιώθουνε τα γινάτια σου όταν έρχεται βράδυ
τα μάτια μου στα μάτια σου βλέπουνε τα άδυτα σου
πότε ζητάς τα χάδια σου και πότε την αγάπη


Στο έχω πει πολλές φορές
και δεν θα σταματήσω
είσαι εσύ το πάθος μου
που δεν μπορώ να σβήσω
ούτε να λησμονήσω


Τα μάτια μου στα μάτια σου βλέπουν το κάθε δάκρυ
και διώχνουν τα σκοτάδια σου μ' ένα γλυκό μου χάδι
τα μάτια μου στα μάτια σου βλέπουνε τα άδυτα σου

πότε ζητάς τα χάδια σου και πότε το σκοτάδι

ΟΤΑΝ Τ' ΑΓΕΡΙ












Όταν τ' αγέρι ξάνει τα σύννεφα
ξάφνου ξεπροβάλει το γαλάζιο
του ουρανού
που απλώνεται στη θάλασσα
τόσο απαλά τόσο γλυκά
που ξετρελαίνει νου.
Έτσι και μένα μου φέρνει
την οσμή σου
απ' το μελένιο κορμί σου
πάνω σε χάδια χαρωπά
που τα φιλτράρει
η δροσιά του μπάτη
όπως ξαίνει η γριούλα
το μαλακό μαλλί
για να φτιάξει υφαντό.
Τ' απομεινάρια από τα σύννεφα
σχηματίζουνε προβατάκια
στον ουρανό
σα να' ναι ζευγαράκια
ευτυχισμένα με λαμπερά
προσωπάκια.
Αγγελικά που αραδιάζονται
πάνω απ' την άχραντη
Παναγιά της Τήνου
τα καθισμένα συννεφάκια
τα λέω εγώ με χρυσαφί
σκουλαρικάκια στις άκριες
που ξεκουράζονται
πάνω στο καμπαναριό
λες και τα έχει ακουμπήσει
ο θεός.
Λες και ζητούν ν' ακούσουν
τη δοξολογία
ω θεέ μου τι μαγεία
λες και κάνουνε ευχή
για σένα και για μένα
να' χουμε χρόνια ονειρικά
αγαπημένα.
Πόσο σημαντικό είναι
να γευόμαστε τη πλάση
μ' αυτό το πάθος
πόσο αρρενωπό είναι
που νιώθουμε πως
αγαπιόμαστε
τόσο πολύ πέρα
κι από συννεφάκια
πόσο ρομαντικό είναι
να χαιρόμαστε σαν μικρά
παιδάκια.
Ω αγαπημένη Παναγιά
σ' ευχαριστούμε
που μας έδωσες τόση αγάπη
και χαρά
σ' ευχαριστούμε
που μας ένιωσες βαθιά
μες τη καρδιά.


ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΛΙΑ











Όταν σκεφτώ όλα τα παλιά
η πίκρα με σκοτώνει
νιώθω μια γκρίζα ερημιά
και η καρδιά ματώνει


Αφού εδώ μες την ζωή
δεν γνώρισα αγάπη
έδωσα πάθος και στοργή
μα πήρα μόνο δάκρυ


Όταν σκεφτώ όλα τα παλιά
η θλίψη με σκορπάει
νιώθω μια άδικη νυχτιά

στο αίμα να κυλάει

ΠΗΡΑ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ














Πήρα τα χνάρια τ' ουρανού
σε σύννεφο επάνω
κι όλη την σκέψη του μυαλού
του έρωτα του γιορτινού
να νιώσω αν σε χάνω


Γιατί φοβάμαι αγάπη μου
όνειρο είδα θλιμμένο
ότι είχες άλλον αγκαλιά
και εγώ ν' αργοπεθαίνω
μην ξανά έρθεις στ' όνειρο
και με κοιτάς σαν ξένο


Πήρα τα χνάρια του βουνού
ν' ανοίξω τα φτερά μου
κι όλο το φως τ' αυγερινού
του έρωτα του γιορτινού

μην χάσω την χαρά μου

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΈΝΟ












Το πεπρωμένο της ζωής
με' διωξε μακριά σου
να μην υπάρχει λίγη ελπίς
στα χάδια στα φιλιά σου

Παντοτινά να χαίρεται
άλλος την αγκαλιά σου
κι η σκέψη μου τρελαίνετε
που δίνεις τα φιλιά σου

Η καρδιά μου είν' ακατοίκητη υποφέρω
και πως να ξετυλίξω το πόνο μου δεν ξέρω
ανύσταχτα τα πάθη μου σκότωσα την αγάπη μου
και ο στεναγμός του πόνου με πυροβολεί γιατί
μου απέτρεψε κάθε ηλιαχτίδα απ' την ζωή


Το πεπρωμένο της ζωής
με έχει στιγματίσει
μου' γινε απόθεμα ψυχής
που δεν μπορεί να σβήσει

Δεν βρίσκω πια τη γιατρειά
ούτε στα όνειρά μου
όλα μου φαίνονται ψυχρά
που' χασα τη χαρά μου


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΠΕΣ ΜΟΥ













Πες μου γιατί με αφήνεις
μόνη μου να σηκώσω
τα βάρη που προκάλεσες
εγώ να διορθώσω


Τι σου' κανα και φέρθηκες
άδικα και σκληρά
τι σου' κανα και μ' άφησες
να ζω στην ερημιά


Πες μου γιατί με αφήνεις
μόνη να υποφέρω
και με κοιτάζεις σαν ξένη

πες μου το να το ξέρω

ΣΑΝ ΠΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΙΑ















Σαν πάρεις την κατηφοριά
θυμήσου μια καρδιά
που σου' στελνε μηνύματα
σαν τα ραδιοκύματα
πόσο σε αγαπά

Δεν σ' άφησε ούτε στιγμή
να νιώσεις μοναξιά
σε πυρπολούσε συνεχώς
ήξερε ήσουν μοναχός
μέσα στην ερημιά

Δεν σ' άφησε ούτε στιγμή
μέχρι στ' όνειρά σου
πάντα ερχόταν πλάι σου
και' πινε τα φιλιά σου
να ζεις τον έρωτά σου




ΠΕΝΤΕ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ












Πέντε Αυγούστου σήμερα
φεγγάρι σχηματίζει
κι η σκέψη μου σαν χείμερα
εσένα μου θυμίζει
χωρίς ν' υπάρχει ύστερα
μια λάμψη να φωτίζει


Πέντε Αυγούστου σήμερα
ψάχνω μία αφορμή
κι ας μην υπάρχει ύστερα
λέω πώς ήρθες εσύ
σε αγαπώ ευρύτερα
και ας ζω μ' άδεια ψυχή


Πέντε Αυγούστου σήμερα
η σκέψη έχει δύσει
ήσουν καπνός που διάλυσε
χάθηκε στο αγέρι
το είναι μου πικράθηκε
έμεινα χωρίς ταίρι





Γυμνάσιο σαν πήγαινες














Γυμνάσιο σαν πήγαινες
ήσουν μικρή γλυκιά μου
σαν σε πρώτο συνάντησα
μου πήρες τη καρδιά μου

Μαζί ερωτευτήκαμε
για δυο ωραία χρόνια
όμορφα τα περάσαμε
μ' αγάπη με ομόνοια

Μα τα καλά τελειώσανε
όπως τα παραμύθια
κι αναμνήσεις μείνανε
βαθιά μέσα στα στήθια

Τίποτα δεν μας χώριζε
απ' τη ζωή ετούτη
γιατί η αγάπη άξιζε
της γης όλα τα πλούτη



















ΠΑΛΙ ΣΕ ΕΙΔΑ ΣΗΜΕΡΑ














Πάλι σε είδα σήμερα
να πίνεις σκεφτικός
πες μου καρδούλα μου γιατί
ποιος είναι ο καημός


Όσες φορές σε ρώτησα
απάντηση δεν πήρα
ρίχνεις τα μάτια χαμηλά
σα να μου λες η μοίρα
Όσες φορές σε ρώτησα
δεν είσαι πια φιλικός
τι έπαθες αγόρι μου
ποιος είναι ο λόγος ποιος


Πάψε να πίνεις κι άνοιξε
τα φύλλα της καρδιάς σου
να φύγει πια ο στεναγμός

και ότι πρόβλημα σου

ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΘΑ ΜΕ' ΛΕΓΑΝ












Μπορεί το πλοίο να διαβεί
μεγάλη ανηφόρα
τ' αεροπλάνο να πετάξει
μες την θαλάσσια μπόρα

Να πάρει τον ανήφορο
το πλοίο να πετάει
τ' αεροπλάνο στο νερό
τα κύματα να σπάει


Παράλογο θα με' λεγαν
οι άνθρωποι τις πόλεις
όμως την τρέλα πώς μπορούν
με στις μεγαλουπόλεις


Μπορούν να γίνουν τα πουλιά
ψάρια να κολυμπάνε
η θάλασσα ψηλά βουνά
τ' αστέρια να μιλάνε

Τα ψάρια να μαζεύουνε
μυγάκια στον αέρα
και τα πουλιά να κάνουνε
βουτιές νύχτα και μέρα





ΣΑΝ ΗΛΙΑΧΤΊΔΑ


















Σαν αετό μου πλήγωσες
τον εγωισμό μου
ενώ σ' αγάπησα πολύ
για πληρωμή ταπείνωσες
οικτρά το εγώ μου


Σαν ηλιαχτίδα είχες μπει
βαθιά μες τη ψυχή μου
που ξεπροβάλει την αυγή
ήσουνα η πνοή μου
σαν ηλιαχτίδα είχες μπει
βαθιά μες τη ψυχή μου


Τώρα πονώ μονολογώ
γι' αυτά τα σημάδια
που μ' άφησες σαν το χριστό
να σβήνω πάνω στο σταυρό

με τη ψυχή άδεια