Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΙΝΑΝΕ













Οι αναμνήσεις μείνανε για πάντα χαραγμένες
μ' ένα ποτήρι στο χέρι να τις αναπολώ
να πίνω να σε σκέφτομαι και να μετρώ τις μέρες
να πίνω να μεθάω και να σε αναζητώ


Έχει ριζώσει πια βαθιά της ψυχής το κλωνάρι
ποιος θα μου δώσει τώρα μία μαχαιριά με χάρη
για να σβηστούν απόψε όλα σαν μια μολυβιά
να πάψει να πονάει πια άλλο η καρδιά


Μία μέρα δεν υπάρχει λιγάκι να γελάσω
λιγάκι ίσκιος να βρεθεί μήπως και λυτρωθώ
θεέ μου πως να έσβηναν να πάψω να σπαράζω
όμως τον θέλω κι ας πονώ γιατί τον αγαπώ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου