Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΈΝΟ












Το πεπρωμένο της ζωής
με' διωξε μακριά σου
να μην υπάρχει λίγη ελπίς
στα χάδια στα φιλιά σου

Παντοτινά να χαίρεται
άλλος την αγκαλιά σου
κι η σκέψη μου τρελαίνετε
που δίνεις τα φιλιά σου

Η καρδιά μου είν' ακατοίκητη υποφέρω
και πως να ξετυλίξω το πόνο μου δεν ξέρω
ανύσταχτα τα πάθη μου σκότωσα την αγάπη μου
και ο στεναγμός του πόνου με πυροβολεί γιατί
μου απέτρεψε κάθε ηλιαχτίδα απ' την ζωή


Το πεπρωμένο της ζωής
με έχει στιγματίσει
μου' γινε απόθεμα ψυχής
που δεν μπορεί να σβήσει

Δεν βρίσκω πια τη γιατρειά
ούτε στα όνειρά μου
όλα μου φαίνονται ψυχρά
που' χασα τη χαρά μου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου