Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΡΟΔΙΝΗ Η ΑΝΑΤΟΛΗ












Ρόδινη η ανατολή
μου ξεστρατίζει τη ψυχή
όπως τ' ωραίο χάδι
Φουντώνει την αγάπη


Κι η προικισμένη μάνα γη
αντλεί το φως για τη ζωή
απλώνοντας την αύρα
ενώνει κάθε χάσμα

Όμως με άφησες εσύ
μια φωτεινή ανατολή
να ζω μέσα στο δράμα
στου στεναγμού το χάσμα

Γκρίζα η κάθε μου πνοή
σαν του ανέμου την οργή
που τη σκορπάει το κύμα
και φέρνει μόνο κρίμα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου