Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

ΟΠΟΣ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΧΑΝΕΣΑΙ

















Όπως το αστέρι χάνεσαι στης νύχτας τα λημέρια
με τίποτα δεν πιάνεσαι σε ετούτο τον πλανήτη
δουλεύεις ασταμάτητα με πόδια και με χέρια
και πολεμάς το άδικο σαν φλογερός κομήτης


Μα εμένα δεν με σκέφτεσαι που μόνος περιμένω
και ψιθυρίζω έρχεται μα πάλι αργοπεθαίνω
μόνο παρουσιάζεσαι την ώρα που κοιμάμαι
αφήνεις τα σημάδια σου και το πρωί φοβάμαι


Όπως την πούλια ξεγλιστράς στης νύχτας την θολούρα
κι όλο από κάμερες κοιτάς σε ετούτο τον πλανήτη
δουλεύεις ασταμάτητα σε τρώει η σκοτούρα
και πολεμάς το άδικο σαν σουβλερός κομήτης






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου