Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ













Μέθυσα και εγλίστρησα
στη πόρτα σου απέξω
στα σκαλοπάτια στάθηκα
γλυκιά καντάδα άρχισα
ν' ακούσεις να βγεις έξω


Το πιο γλυκό παράπονο
που' χω εγώ για σένα
γιατί μωρό μου άπονο
γιατί δεν με πιστεύεις
είσαι το ρόδον της αυγής
το τρυφερό για μένα
το άγγιγμα ανατολής
πάψε να με παιδεύεις


Μέθυσα και εγλίστρησα
στα σκαλοπάτια έξω
κρατάς στα χέρια μια ψυχή
έβγα γιατί θα διαλυθεί
έβγα δεν το αντέχω


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου