Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ Τ' ΑΓΑΛΗΝΕΥΤΟ



















Θα' θελα να' ρθω ως εκεί
το πόνο σου να γιάνω
να σε κρατήσω με στοργή
στα χέρια μου επάνω

Θα' θελα να' ρθω ως εκεί
γλυκά να σε νταντέψω
κι αυτή τη νέα σου πληγή
με χάδια να στη θρέψω

Είναι η καρδιά μου γκρίζα
μουντή σαν συννεφιά
αφού απόψε γνώρισα
και πάλι την απονιά

Της μοίρας τ' αγαλήνευτο
με σκόρπισε σαν κέρμα
αφού το ξέρω δυστυχώς
πως έχω πικρό αίμα

Που δεν μ' αφήνει να χαρώ
ότι καλό γνωρίσω
εκεί που λέω ξένοιασα
το παίρνει πάλι πίσω

Θα' θελα να' ρθω ως εκεί
γλυκά να σου φιλήσω
την πονεμένη σου πληγή
για πάντα να τη σβήσω

Θα' θελα να' ρθω ως εκεί
τα χείλη ν' ακουμπήσω
να σ' απαλύνω τη ψυχή
και ύστερα ας σβήσω



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου