Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΛΙΟ ΣΟΚΑΚΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ













Το πρωί είμαι μπογιατζής
τ' απόγευμα αγρότης
μα το βράδυ στιχουργός
βγάζοντας της ψυχής φως


Παλιό σοκάκι της ζωής
με βάσανα και πόνους
παραγιουδάκι όπου μπεις
κουρέας μανάβης καφετζής
αρμένιζα τους χρόνους

Παλιό σοκάκι της ζωής
με κούραση μεγάλη
σχολείο της νυχτερινής
απόρων της φτωχής στοργής
δουλειά την μέρα πάλι

Έτσι το χρόνο αρμένιζα
με στεναγμούς και πόνοι
μια γέλαγα μια έβριζα
μα την ψυχή μου έχτιζα

όπως το χελιδόνι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου