Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

ΣΑΝ ΜΙΑ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΑ
















Ηχεί στ' αυτιά μου μια φωνή
που μου ψιθύριζες εσύ
πως είμαι η ζωή σου
τώρα με γδέρνει σαν καρφί
κάθε λεπτό κάθε στιγμή
αυτή η έλλειψή σου


Σαν μια βραχονησίδα
νιώθω παγιδευμένη
που την δέρνει η θάλασσα
μόνη κι εγκλωβισμένη


Ηχεί στ' αυτιά μου μια φωνή
όταν μου έδειχνες στοργή
πάντα με τη ψυχή σου
τώρα με γδέρνει σαν γυαλί
κάθε λεπτό κάθε στιγμή
αυτή η έλλειψή σου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου