Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Σ' ΑΔΙΚΗΣΑ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ













Πόσο μου λείπεις να' ξερες
τώρα που είμαι μόνη
ραγίζει η καρδούλα μου
τη δέρνουνε οι πόνοι


Σ' αδίκησα το δέχομαι
με τα καμώματά μου
μα κι αν το παραδέχτηκα
ζω με τη μοναξιά μου

Η ζήλια δεν με άφηνε
να βρω λίγη γαλήνη
σε παίδευα χωρίς να φταις
σε κέρναγα με δίνη

Πόσο μου λείπει να' ξερες
μα τώρα είναι αργά
αφού ποτέ δεν σ' άφησα
να βρεις λίγη χαρά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου