Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Η ΨΥΧΉ ΣΟΥ











Σήμερα γράφω για τη ψυχή σου 
τι κρύβει μέσα της βαθιά.
Γι' αυτό και εξωτερικεύει
με την πένα κάποιες στιγμές της
χαρούμενες ακόμη και λυπημένες
είναι σαν φως φωτιάς θαλασσί
που πότε γκριζάρει πότε σκοτεινιάζει
και πότε φωτίζει όλη τη πλάση.
Είναι σαν το αίμα κόκκινο που όταν κυλά
στις φλέβες γίνεται θαλασσί
γιατί φουσκώνει από οργή
από τα άδικα του Εωσφόρου κόσμου
γι' αυτό και είσαι στοχασμένη
κατασταλαγμένη,
απ' της ζωής τα εμβατήρια
τα ψεύτικα κριτήρια
στο πλήθος θα ξεχώριζα
την ψυχή σου.
Και σε στρατιά αγγέλων
θα' βλεπα τη μορφή σου
απ' τις λεπτές γραμμές
απ' τις απλές κινήσεις
απ' το αχνό σου γράψιμο
που αφήνει την αφή σου.
Όπως τη πεταλούδα
κάθε σου λέξη είναι σταθμός
ίσως και μία νότα
που εισχωρεί τόσο ελαφρά
μες της καρδιάς τη πόρτα.
Κάθε σου ερωτηματικό
είναι και ένα χάδι
που πλημμυρίζει έρωτα
και μέσα απ' το σκοτάδι.
Είναι πολύ σημαντικό που δίνεις
μα δεν παίρνεις
δίχως να παραπονιέσαι
και αν σε πληγώνουν σιωπάς
σιωπάς όπως τον άνεμο
μα πάντα ίδια μένεις.
Απλοϊκή τόσο ζεστή
που όποιος δεν σε ξέρει
πως να σε καταλάβει
μα όποιος σε γνωρίσει
ξεχνάει πια τη δύση
και όποιος σ' αγαπήσει
ζητά στο πλάι σου να ζήση.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου