Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΑΠΡΌΒΛΕΠΤΗ Η ΣΚΈΨΗ ΣΟΥ















Σε πόνεσε
που ήρθα και δεν με είδες
έψαχνες τρένο και σταθμό
και ρώταγες που πήγε
σε πλήγωσε
που σεργιανούσα στη ψυχή σου
έψαχνες τα λεωφορεία
με εμφανή την απορία
το' δειχνε η μορφή σου.
Και όταν έμαθες πως έφυγα
έτρεξες να' βρεις στάση
και μέσα σου ευχόσουνα
το τρένο να χαλάσει.
Αργά ώμος διαπίστωσες
πως σ' άφησα τ' αντίο
στο πισινό το κάθισμα
μες το λεωφορείο.
Απρόβλεπτη η σκέψη σου
όπως και η καρδιά σου
ζήσε στην απορία σου
και στ' ελαττώματά σου.
Σε έκαψε
που ήρθα και δεν με είδες
έψαχνες τα διόδια
και ρώταγες που είναι
σε πλήγωσε
που σεργιανούσα στο κορμί σου
έψαχνες τα φανάρια
να' βρεις δικά μου χνάρια
το' δειχνε η πνοή σου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου