Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΣΤΟ ΞΕΡΟΒΟΡΙ












Σαν το ιστό που φθείρεται
στ' άγριο ξεροβόρι
πέφτει κάτω συνθλίβεται
χωρίς κανένα ζόρι


Έτσι επέρασες και συ
μέσα από τη ζωή μου
και σαν τ' αγέρι το ψυχρό
ψύχρανες τη ψυχή μου


Με' κανες και σ' αγάπησα
σαν το παιδί τη μάνα
όλα τα καταπάτησα

για τα δικά σου χάδια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου